Kebap Kokulu Master

20.10.16

Hayatımın yüksek lisans döneminin 7. Haftasını ortalamış bulunuyorum. En son duygularımı yazıya döktüğüm an kendimi en çaresiz hissettiğim anlardan birini yaşıyormuşum sanırım. Belki hala yaşadığım anlar kendimi çaresiz hissettiğim anıların toplam bütününü oluşturuyordur ama artık “O kadar da karamsar olmaya gerek yok!” dediğim zamanlara doğru geçiş yapıyorum. Bu tabii ki iyi bir şey… Hayata devam edebilmek, mutlu olmak için kendimi, benliğimi bir yerden tutup yakalamam gerekiyordu zaten. Benim kendimi, isteklerimi, hayallerimi, hayatımı, ailemi, arkadaşlarımı, mutluluğumu, üzüntümü, sevincimi, sevdiklerimi, nefret ettiklerimi, ilgilerimi, alakasızlıklarımı, kendime dair&hayata dair ne varsa sorgulama modum 6 haftadan biraz hallice sürdü. Bu süreç tabii öyle haftaların oluşturduğu kalıplara sığdırılıp, dolap üstüne kaldırdığımız hurçlar gibi kaldırılıp öylece beklemiyor. Sonuçta adı üstünde süreç. Her neyse bir demotive, bir enerjik, bir mutlu, bir umutlu, bir hayalleri dağılmış, bir sevinçli derken zaman geçiyor işte, hem de hiç acımadan akıp giderek.

Aslında bu tip bir süreç insanın kendi iç sesini dinlemesi, kendini anlaması, kendine zaman ayırması ve kendini derinlemesine analiz açısından bire bir hatta şifa şifa. Şimdi anlık duyguları bir kenara bırakıyoruz ve ne yaşadığımıza bakıyoruz. Bu altı haftada neler yaşadık sorusu önemli bir soru. Ne hissettiğinden kadar önemli ne yaşadığın, ne deneyimlediğin. Ben ne mi deneyimledim? Ne mi deneyimliyorum? İşte bunun cevabında güzel kelimeler, güzel cümleler, güzel insanlar, güzel gözlemler ve güzel analizler yatıyor.

Benim masterım buram buram kebap kokan masterlardan. Baya bildiğin ocakbaşında komilik yapıyorum. Şimdilik haftada bir gün gidiyorum. On saat çalışıyorum, baya oturmadan çalışıyorum, yoğunluğu anlatılmaz yaşanır cinsten çünkü. Ama çalışıyorum. Vücudum, beynim, sosyalliğim hepsi bir arada çalışıyor. Ve o yorgunluk tatlı bir yorgunluğa dönüyor. Çalışmanın, işe yaramanın verdiği huzurlukla birleşiyor yorgunluğum ve çok da güzel oluyor galiba. Arkamı dönüp baktığımda her şey “iyikilerim” olacak biliyorum. Pişman olacağım şeyler yapmamaya çalışıyorum evet ama bazen bıkkınlık çöküyor insanın üzerine hayal kırıklığıyla birlikte. Matematik gibi sosyoloji okurken sorgulamaya daha fiziki bir açıdan yaklaşıyorum belki de. Grafiklerle açıklamaya çalışıyorum falan hayatı. Çok istediğim bir şeymiş gibi. Huzurlu yorgunluklarla uyumak istiyorum aslında. Ama çektiğin cefanın bir sonu oluyor bunu şimdi fark etmeye başlıyorum. Başarısızlıklara yer yok diyeyim diyorum ama bu başarmak ya da başarmamak diye iki kelimeyle ifade edilemeyecek bir şey. Hayat la bu hangi kelimeyle, hangi cümleyle, hangi deneyimlerle açıklanmış, ifade edilmiş ki? Sadece denemek bile güzel, çabalamanın kendisi bile güzel. Sadece daha sıkı sarılmam, daha içten yapmam gerekiyor bazı şeyleri. İşte bu böyle 2 ay sürdü, Pollyanna felç geçirdi, komaya girdi, kalbi durdu, hayata bağlanmaya çalıştı, yeri geldi zombi oldu ama yeniden kan geldi, can geldi. En azından artık böyle olması gerekiyor dedi kendi kendine. Hayatın yasından sıyrılmaya çalıştı. Başaracak o da inanmaya başladı. Belki zaman tanımını tekrar yapması gerekecek ama kebap kokusuyla bu her şeyi içinde barındıran şehirde, kendi yarattığı dünyasında deneyimleri katlayacak, yeri gelecek çok ağlayacak, yeri gelecek gülecek ama hep ayakta durmayı bilecek. Kebap kokusuyla…

Çünkü o kebap kokusuyla geburtstag partisine gitmeyi de bilecek. Şimdi uykusu geldiği için böyle güzel hisler doldu içine. Pollyanna umuyor ki boka bulanmaz bu güzel hisler. Ve elveda diyerek, en sevdiği gezegenine yolculuk yapıyor: Rüya gezegeni..

20160905_173924

Pek belli olmasa da Mina’nın yanındaki Türk Sofrası tabelalı dükkan benim dükkan olur kendisi 🙂

.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s